Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/pvhs346941/domains/missie-geest.nl/public_html/components/com_easyblog/views/categories/view.html.php on line 145
JUNI
04
0

Louis Verhaag

Vanmorgen, 1 juni 2020,  kregen wij het bericht dat pater Louis Verhaag in zijn slaap was overleden. Het kwam voor ons allen als een volkomen verrassing. Enkele weken geleden had hij ons nog verteld dat hij in de loop van het volgend jaar, na zijn 25-jarig jubileum als pastoor van Kessel, naar Gennep zou komen. Het is dus heel anders gelopen!

Louis is geboren in Sevenum op 26 augustus 1937. Al heel jong wilde hij “naar de missie”. Daarom ging hij in 1950 naar het kleinseminarie van de Congregatie van de H. Geest in Weert om pater te worden. Dat liep aanvankelijk goed maar na enkele jaren werd het te moeilijk voor hem en daarom ging hij in 1956 naar Baarle-Nassau om broeder te worden.

Dat ging hem veel beter af. Hij leerde er het vak van zijn vader, timmerman, en vertrok in 1965 als broeder timmerman naar Kameroen. Daar vond hij al gauw zijn plek in Doumé en later in Bertoua als baas van wat wij de timmerwinkel noemden. Daar toonde hij zijn gaven om de timmerlui hun vak te leren en met klanten om te gaan. Hij ontwikkelde zich tot een bekwaam bouwer voor de toenmalige bisschop van het bisdom Doumé, Mgr. Lambertus van Heygen. Hij heeft er dan ook meerdere gebouwen op zijn naam staan zoals de kerk in de stad Lomié, meerdere zustershuizen en ziekenhuisjes (dispensaires) en kapellen. In Bertoua stond hij ook altijd klaar om zieken en gewonden te helpen en speelde hij tijdens de hoogmis op zondag op het harmonium in de kerk.

En toch zou hij niet doorgaan met het bouwen van kerken en huizen, want hij bleef zoeken naar iets meer en samen met broeder Jan Braspenning, die ook zoekende was naar iets meer, zette hij in 1977 de stap om toch nog priester te worden. Jan Braspenning was verpleger. Dat heeft een hele voorbereiding gehad voor het werkelijk zover kwam. Veel geschrijf over en weer met de leiding van de Provincie van de Congregatie in Nederland en met het Algemeen Bestuur in Rome. Dat leidde er tenslotte toe dat beiden in 1977 aan de hogere studies begonnen, eerst een cursus in Fribourg (Ecole de la foi) in Zwitserland en daarna in Brussel op de C.E.T.E.P. (Centre d’Etudes Théologiques et Pastorales).

Beiden werden daarna in hun eigen dorp priester gewijd. Louis werd op 12 juli 1981 in Sevenum door Mgr. Lambert van Heygen gewijd en hij ging nu terug als priester-missionaris naar Kameroen!

Hij begon daar in 1981 als priester in de parochie van Messamena, waar hij zich  ontpopte als een bewogen pastor die werd bemind door zijn parochianen. Hij kon er ook zijn vroegere vakkennis vaak gebruiken om naast het pastorale werk ook het zustershuis te bouwen voor de zusters Bene Theresia uit Burundi met een dispensaire (ziekenhuisje) en een parochiezaal. Dat deed hij trouwens ook elders, waar het nodig was om te helpen of advies te geven.  Zo voelde Louis zich als een vis in het water. Ieder had graag met hem te doen en het was ook prettig om als collega met hem samen te werken.

Dat had natuurlijk ook de bisschop wel in de gaten en dat leidde ertoe dat hij Louis graag als procureur op de Procuur in Bertoua wilde hebben. Dat wilde Louis ook wel onder de voorwaarde dat hij daarnaast ook parochiewerk kon doen. Dat was geen probleem en zo combineerde hij zijn procureurschap met assistentie in een nog verder op te bouwen parochie in de wijk Tigaza in de hoofdstad van het Oosten, Bertoua. Dat kwam ook geweldig goed uit voor de pastoor van die nieuwe parochie, pater Kees Vreeburg, die Louis goed kon gebruiken bij de bouw van de nieuwe kerk en pastorie. Ook daar heeft Louis enkele gelukkige jaren gekend als pastor en als adviseur met de gaven die hij bezat.

En toch is Louis niet als missionaris in Kameroen gebleven. Er kwamen vele veranderingen in Kameroen zelf met de opkomst van eigen pastores. Er kwam zelfs een grootseminarie in Bertoua. Het idee om naar iets anders te gaan zoeken in Nederland begon in hem te groeien en zo is hij, na weer veel heen en weer geschrijf in 1996 naar Nederland teruggegaan. Daar is hij in Kessel terecht gekomen, waar men hem na nadere kennismaking graag als pastoor wilde hebben. Dat vroeg wel om eerst een tijdje met de pastoor mee te lopen en dan daarna zelf pastoor te worden. Hij liet zich ook graag ‘meneer pastoor’ noemen. Maar hij was het ook! Hij heeft zich met hart en ziel voor die parochie ingezet. Dat ging allemaal niet onopgemerkt voorbij. Hij kreeg een koninklijke onderscheiding voor zijn inzet voor de missie en voor zijn hulp aan arme mensen en aan kinderen in het bijzonder. Verder was hij de geestelijk adviseur van verschillende verenigingen, wat hij ook heel graag deed. Hij deed ook mee aan vele bedevaarten en ging meerdere keren terug naar Kameroen, alleen of bij gelegenheid van een jubileum met collega’s, paters en broeders met wie hij daar gewerkt had. Dan ontmoette hij er vele bekenden en hielp hen ook steeds als dat nodig was. Hij liet zo zien hoe hij dicht bij de mensen stond en met hen meeleefde, in lief en leed.

Wij spiritijnen verliezen in Louis een geliefde medebroeder en zijn familie een fijne (schoon)broer, oom of neef. Dat hij nu mag rusten in de vrede van de Heer, die hem geroepen heeft als bouwer en pastoor in Kameroen en in Nederland.

We nemen afscheid van pater Louis Verhaag in Kessel in besloten kring, waarna hij begraven zal worden op het parochiekerkhof in Kessel.

pater Kees Bruin CSSp

 

Correspondentieadressen:

Familie:                   Familie Verhaag – Thijssen,    Mgr. Verstraelenstraat 30,    5975 XM SEVENUM                                                           

Parochiebestuur:      Parochie Maria Onbevlekt Ontvangen,     Maasstraat 1,   5995 NA  KESSEL EIK

Congregatie:            Congregatie van de H. Geest,    Spoorstraat 159,    6591 GT Gennep

Share this article:

Door met lezen
58 Hits
JUNI
04
0

Toon Jansen

 

In de vroege morgen van het Pinksterfeest, 31 mei 2020,  heeft onze geliefde medebroeder Toon Jansen na een diepe zucht zijn leven teruggegeven aan de God.  Dit rijke leven beschrijven, van een man die zoveel heeft gedaan in zijn missionaire leven, is geen gemakkelijke opgave.

Toon werd geboren in Gilze-Rijen op 7 februari 1933 als vijfde zoon in een gezin met zes kinderen. Vader en moeder Jansen waren diepgelovige mensen en waren heel actief in de parochie van Rijen. Toon was als kleine jongen misdienaar en in die omgeving is zijn roeping tot het religieuze leven en tot het priesterschap begonnen. Als jochie van 13 jaar ging hij in 1946 naar het kleinseminarie van de Congregatie van de heilige Geest in Weert. Het was vlak na de oorlog en het seminarie in Weert was betaalbaar voor zijn ouders. Toon had geen problemen met de studie en voelde zich daar thuis. Na zes jaar in 1952 ging hij met zijn klas een jaar naar Gennep waar het noviciaat was van de Congregatie. Het was een jaar van voorbereiding op het religieuze leven.

 Na Gennep begon hij aan zijn hogere studies in Gemert, filosofie en theologie. In 1958 werd hij op 21 september priester gewijd en het jaar daarop, op 11 juli 1959, werd hij benoemd voor het Amazonegebied in Brazilië.

De interesse voor het Amazonegebied is vooral gekomen door de verhalen van de missionarissen die in de opleidingshuizen langs kwamen tijdens hun verlof in Nederland.

Toon vertrok naar Brazilië samen met zijn klasgenoot Joop de Lange, ook zo’n grote Amazone missionaris, met als eerste standplaats São Paulo. Ze bleven daar een jaar voor de taalstudie en pastorale vaardigheid.

In 1960 kreeg Toon als eerste benoeming de parochie van Fonte Boa aangewezen. Fonte Boa is tegenwoordig een goed georganiseerde stad, maar in die tijd was dat wel anders. Er was geen dokter er was heel veel analfabetisme en bekwame mensen voor de scholen waren ook schaars. Genoeg werk dus om aan te pakken. Het was een tijd van aanpassen, nieuwe eetgewoontes, een ander klimaat en de taal van het volk leren verstaan. Hij heeft deze eerste tijd altijd gezien als een goede leertijd. Toon was toen 27 jaar, jong en sterk. Vele vrouwenharten moeten heviger geklopt hebben bij het zien van het werk van deze dynamische jonge priester.

Verschillende medebroeders stapten in die tijd uit het ambt, trouwden en gingen een andere weg. Toon bleef trouw aan zijn jawoord aan God. Zijn liefde ging uit naar de kinderen, de jongeren en de meest behoeftige mensen. Daar zette hij zich voor in. Eerst hun situatie verbeteren en dan evangeliseren was zijn optie.

Toon heeft altijd contact gehouden met zijn ex-collega’s en hun capaciteiten benut voor zijn pastoraal werk.

In de jaren 70 was hij werkzaam in een van de buitenwijken van de hoofdstad van de Amazonas, Manaus, in de parochie São Raimundo. Ook daar was veel werk te doen en Toon besteedde veel tijd aan catechese en aan vorming van leiders. Het was in de Latijns Amerikaanse kerk de tijd van vernieuwing. Vooral door de besluiten en voorstellen van de twee grote bisschoppenconferenties van Medelin en van Puebla. Het was het moment dat de besluiten van het tweede Vaticaans concilie werden toegepast voor de kerk in Zuid-Amerika. “Het volk Gods onderweg “. De uitgegeven documenten waren voor Toon de leidraad voor zijn pastorale aanpak.

In de jaren 90 werkte hij in de plaats Caruari, een plaats gelegen aan de rivier de Juruá, waarin hij zich onder andere inzette voor al de rubbertappers, voor betere leefomstandigheden voor hen.

In 2000 nam een andere Congregatie van religieuzen de parochie daar over en vertrok Toon naar Téfé. Ondertussen was hij gekozen als districtsoverste en deze functie heeft hij twee periodes van drie jaar vervuld. In die functie bleef hij toch actief in parochies en vormingswerk, alhoewel hij vaak moest reizen om de medebroeders te bezoeken. Toon was onvermoeibaar en bezat een enorme energie.

In 2013 besloot hij terug naar Nederland te komen en in de zeven jaar dat hij hier was is hij nog twee keer terug geweest, waarvan een keer voor de opnames  van de film ‘Getuigenis van een missie’. Volgens mij heeft hij nooit echt afscheid genomen van de Amazonas. Hij droeg Amazonas in zijn hart mee en bleef intensief contact onderhouden met de mensen.

Als hij voorging in de vieringen hier in ons huis dan gaf hij de indruk alsof hij voor een volle kerk stond ergens in de Amazonas. Hij preekte met een flinke stem en vol passie.

Na de dood van Toon Gruijters, die ook jaren in Amazonas heeft gewerkt, ging het met Toons gezondheid ook achteruit, een langzaam proces van inleveren. De laatste weken heb ik de correspondentie met de mensen ginds van hem overgenomen, hij kon het zelf niet langer bijhouden. De mensen reageerden emotioneel op zijn ziekte en, zoals de Brazilianen dat kunnen, prezen ze hem met hun woorden de hemel in.

Het commentaar van Toon was dan: ‘Als God er ook maar zo over denkt’. Hij dacht dat hij nog te weinig had gedaan.

Ik ben er zeker van dat veel mensen ginds verdrietig zijn om de dood van hun vriend en vader, want dat was hij voor hen.

Zo is een groot man van ons heengegaan, maar de sporen die hij daar achterliet zullen niet gauw worden uitgewist.

De woorden die Jezus op het eind van zijn leven sprak tot zijn apostelen gelden zeker ook voor onze Toon: “Vader, U wilt dat zij die Gij Mij gegeven hebt met Mij mogen zijn”. Joh 17.

Dat Padre Antônio, Toon, nu mag rusten in de vrede van de Heer!

We nemen afscheid van pater Toon Jansen in Gemert in besloten kring, waarna hij begraven zal worden op ons kerkhof in Gemert.

pater Bert van Tol  CSSp

Correspondentieadressen:

Familie:

Familie J. Leijten – Jansen, Laagstraat 52, 5121 ZG RIJEN

Congregatie:

Congregatie van de H. Geest, Spoorstraat 159, 6591 GT Gennep

Share this article:

Door met lezen
53 Hits
JUNI
04
0

Ton van Schaik

Op zaterdagavond 30 mei 2020, is  kort voor middernacht  pater Ton van Schaik overleden in het zorgcentrum Norbertushof  in Gennep.

Ton was daar nog maar enkele dagen eerder opgenomen, nadat hij uit het Radboudziekenhuis ontslagen was en vervolgens nog een dag  in het verzorgingshuis Madeleine in Boxmeer had doorgebracht.

De zorg die Ton nodig had kon hem hier in de Spiritijnenhof niet gegeven worden, en alle appartementen in Libermannhof waren bezet, zodat Ton werd opgenomen in Norbertushof.

De afgelopen  jaren heeft Ton veel problemen gehad met zijn gezondheid: een tumor tegen de blaas die niet door een operatie verwijderd kon worden, een nier die niet goed meer werkte….. Ton kreeg daardoor twee katheders aangelegd die regelmatig problemen veroorzaakten, waardoor hij regelmatig  opgenomen moest worden in het Radboud ziekenhuis. Na een val brak hij een heup, waaraan hij al eens eerder geopereerd was geweest in het ziekenhuis te Helmond met als gevolg dat hij voor de nieuwe heupoperatie door Nijmegen werd doorgestuurd naar Helmond. Voor de revalidatie na die operatie verbleef hij nog twee maanden in Helmond. Een heel medisch dossier dat we hier natuurlijk niet helemaal kunnen weergeven.                                   

Ton werd op 7 december 1936 geboren in Polsbroek in de provincie Utrecht. Na de lagere school in Polsbroek heeft Ton een jaar op het internaat van  de Passionisten in Mook lessen gevolgd. Nadien heeft hij twee jaar avond-ulo gehad. Ook is hij voor zijn militaire dienstplicht  twee jaar bij het legeronderdeel “Huzaren” ingedeeld geweest. Op 1  september 1959 was hij voornemens om in te treden bij de Fraters van Tilburg maar dit kon geen doorgang vinden en is hij een tijdje als kantoorbediende bij van Gend en Loos werkzaam geweest.

Intussen groeide bij hem de overtuiging dat hij priester missionaris wilde worden en meldde zich in 1960 aan bij het seminarie voor late roepingen van de Congregatie van de H. Geest in Hattem.  In 1962 begon hij zijn noviciaat in Gennep, waar hij een jaar later, op 15 augustus 1963 de eerste geloften aflegde. Na filosofie en  theologie studie in Gemert (Spinola) en in Eindhoven (TIE) werd Ton  op 21 september 1968 priestergewijd door Mgr. Van Elswijk in de parochie Cabauw waar Polsbroek, zijn geboortedorp, onderdeel van uitmaakte.

Gedurende zijn laatste studie jaren in Gemert was Ton  reeds betrokken bij het  jeugdwerk aldaar en kwam hij ook al in contact  met de GGZ in Boekel bij zijn werk op Huize Padua. Binnen het kader van het jeugdwerk in Gemert werd de kelder onder het toneel van de grote zaal van het kasteel in Gemert door Ton als jeugdhonk gebruikt. Ton had daarnaast ook veel individuele contacten met mensen in Gemert en hield zich ook bezig met de Roma en Sinti bevolking. In 1970 maakte Ton  een stage  in Maastricht om daarna als geestelijk verzorger op Huize Padua in Boekel aangesteld te worden. Deze periode wordt in 1999 afgesloten met een officiële receptie bij het bereiken van OBU-leeftijd.

Toen de Congregatie in 2010 van Gemert naar Gennep verhuisde, ging Ton niet mee. Zoals hij zelf aangeeft in een van zijn brieven: Verhuizen naar Gennep en de contacten achter laten was een waar schrikbeeld voor hem. Dat hij in 2016 toch besluit om naar Gennep te gaan, heeft hem dan ook heel wat moeite gekost. Het was wel duidelijk dat er gedurende zijn  laatste jaren  in Gemert veel misbruik werd gemaakt van zijn goedheid.

Zijn laatste jaren hier in Gennep zijn, ondanks een afnemende gezondheid en meerdere kortere of langere opnames in het ziekenhuis, voor hem toch rustgevend geweest. Hij sprak dan ook zijn dank uit voor de zorg en aandacht die hij hier kreeg, al bleef hij al die tijd met nostalgie aan Gemert terugdenken.

We nemen afscheid van pater Ton van Schaik hier in Gennep in besloten kring, waarna hij begraven zal worden op ons kerkhof in Gemert.

Namens het provinciaal bestuur

P. Delisse CSSP 

Correspondentieadres:

Congregatie van de H. Geest,   Spoorstraat 159   6591 GT  GENNEP

 

Share this article:

Door met lezen
55 Hits
APR
06
0

Ben Visbeek

 

Gisteravond, 1 april, rond 19h.15, is pater Ben Visbeek rustig overleden op zijn kamer in Gennep. Hij was de avond ervoor in zijn kamer gevallen en moest door de verpleging verzorgd worden en ook de dokter werd erbij geroepen. De dokter vond het beter dat Ben in quarantaine kwam. Hij had ook zuurstof nodig, omdat hij het soms heel erg benauwd had. Alleen Jules Habets, die hem al een hele tijd verzorgde, en Gerry, hoofd van de verpleging, mochten nog bij hem komen en kijken hoe het met hem ging. Ben was al een hele tijd gebonden aan een rollator en steeds vaker ook aan een rolstoel om zich te verplaatsen. We zagen ook dat hij dat steeds meer nodig had. Toch kwam voor ieder van ons zijn overlijden onverwacht.

Ben is op 20 januari 1931 geboren in Amsterdam en begon op 17 september 1945 met de priesteropleiding op ons kleinseminarie in Weert, ging in 1951 naar het noviciaat in Gennep en begon in september 1952 met zijn studie filosofie en theologie in Gemert. Daar werd hij op 21 juli 1957 priester gewijd door monseigneur H. van Elswijk. Hij was een van de 18 die er in dat jaar werden gewijd.

Ben werd benoemd voor Kameroen en ging daarom eerst naar Parijs voor een cursus frans aan de Alliance Française. In Kameroen begon Ben in 1959 opnieuw met de studie van een taal, het ewondo, dat hij later uitstekend zou gaan spreken in Oost Kameroen. Hij deed dit in Bertoua, de latere hoofdstad van Oost-Kameroen. Zijn eerste missiepost was Ndelele, waar hij zijn eerste ervaringen opdeed als missionaris in de “brousse”. Al heel gauw was hij daar alleen tussen mensen die geen ewondo spraken, want het waren Kakas. Daar bleef hij zijn eerste jaren tot hij benoemd werd voor Abong-Mbang. Daar groeide hij uit tot een ware brousse-missionaris, altijd op stap naar de dorpen tijdens de vele “tournées” . Hij zat daar met pater Toon van der Zanden, die zich meer bemoeide met de stad en vooral met de scholen en die ook de contacten onderhield met de ambtenaren, de onderwijzers en de vele kinderen van de missieschool.

Iedereen kende Ben daar als hij in zijn 3CV langs kwam rijden door zijn speciale manier van chaufferen. Als hij naar enkele dorpen moest die moeilijk met dat wagentje te bereiken waren, ging ik met de landrover van Lomié met hem mee zover als we konden en deden dan de rest te voet. 1n 1978 werd hij benoemd voor Essiengbot dat beroemd was om de “boucle de Dja”, een gebied waar je alleen maar met de auto naar toe kon in het droge seizoen. Daar

heb ik hem opgevolgd zoals op meerdere andere missies waar hij ook gewerkt had.

Ben was naast de brousse-pater ook iemand die veel aandacht heeft besteed aan de vorming van de catechisten en de parochieraden. Hij werkte mee aan het vertalen in het ewondo van een missaal voor de catechisten . En samen met anderen aan het maken van cursussen voor de vorming van de parochieraden en de catechese voor volwassenen. Ben wist vaak precies een bijbeltekst te vinden, die we daarvoor nodig hadden.

In 1986 kwam hij voor het eerst in Lomié, waar hij na een jaar studie aan de AFM in Parijs tot 1994 bleef. Toen kwam hij weer terug in Abong-Mbang, waar ik al enige tijd was, en hebben we enkele jaren samengewerkt.

Ben heeft vele jaren samen gewerkt met Jan Schiks. Ze waren bijna onafscheidelijk geworden van elkaar. En langzaamaan kwam de tijd dat ze het stokje moesten overgeven aan de eigen clerus van Kameroen of aan jongere collega’s van onze congregatie of van de Pallotijnen. Ze bleven van de Nederlandse Spiritijnen als de laatste 2 over in het Oosten. En in 2002 was het zover: Ben kwam naar Nederland terug in Weert en enkele tijd later ook Jan Schiks. Daar hebben ze samen in de Fatima-parochie gewerkt, hun feesten gevierd en Ben kreeg er zelfs een onderscheiding van Weert. In 2011 kwamen ze bij ons in Gennep wonen om ‘uit te rusten” van het vele werk als missionaris in Kameroen en hier in Nederland.

In 2006 ben ik samen met Ben en Jan naar Kameroen geweest voor het 50-jarig feest van het bisdom. We gingen er naar de dorpen en missies waar we alle drie wel eens waren geweest. De mensen stonden in een mum van tijd om ons heen en er ging een gejuich op dat ver in de omtrek was te horen, en onze namen werden luid gescandeerd toen ze ons herkend hadden. Wat was dat een mooie reis samen en wat heeft Ben ervan genoten, evenals Jan en ik.

Ben was in Gennep ook heel actief en wilde met alles meedoen als het enigszins kon: voorgaan in de eucharistie, voorbidden en voorzingen bij het breviergebed ’s morgens en ’s avonds, mee helpen in de refter, enz. Hij had zijn gewoonten en daar hield hij heel sterk aan vast tot het niet meer kon, want hij wandelde graag en hij was een doorzetter zoals ik hem altijd heb gekend. Wat zal hij een teksten hebben getypt in Kameroen en in het begin nog in Nederland. De computer was een stap te ver, maar typen kon  hij als de beste en dat liet hij horen ook !

We merkten de laatste maanden dat het voor Ben steeds moeilijker werd om zich te verplaatsen met de rollator. Hij kreeg problemen met zijn gezondheid en werd afhankelijk van de hulp van een verpleegster ’s morgens en ’s avond.  Maar die moesten dan wel precies op tijd komen als het enigszins kon, want daar stond hij op. Hij had vaak last van hoesten en kon dat niet altijd onderdrukken zoals hij dat had gewild. Op den duur werd hij in een rolstoel naar de kapel gebracht en naar beneden. Broeder Jules Habets heeft hem daarbij veel geholpen, ook toen het steeds  moelijker werd en hij ook op zijn kamer moest eten. Hij kwam nog wel enkele keren voor de koffie naar beneden tot enkele dagen geleden.

Ben bedankt voor het vele werk dat je verzet hebt en voor je leven als religieus en missionaris in Kameroen en in Nederland. We hopen dat je nu gelukkig bent in de handen van God.

Heel veel dank ook voor de verzorging door Proteion vanuit de Libermannhof en door onze hoofden van verzorging Gerry Aben en Lisselotte Gasseling, die Ben vaak hebben geholpen en vooral door Jules die altijd voor hem klaar stond.

We verliezen in Ben een fijne collega en zijn familie een geliefde broer en oom.

Dat hij nu rusten mag in vrede.

Helaas moeten wij nu in besloten kring afscheid nemen van pater Ben Visbeek. Wellicht kan hij later in een viering met meerderen herdacht worden.

 

Namens het provinciaal bestuur,

Kees Bruin

 

Correspondentieadressen:

De heer J. Visbeek                                        Congregatie van de H. Geest                        

Lopikhof 1                                                    Spoorstraat 159

Nellestein kamer 306                                     6591 GT Gennep

1108 GH Amsterdam

 

Share this article:

Door met lezen
261 Hits
MRT
26
0

Jacques Verhees

 

Vanmorgen, 23 maart 2020,  in alle vroegte is pater Jacques Verhees  op de leeftijd van 89 jaar in zorgcentrum Eegelshoeve in Someren van ons heengegaan. Jacques was al enige maanden ziek en heeft de gelegenheid gehad om van zijn vele vrienden en medewerkers heel bewust afscheid te nemen. Dit gold vooral voor Mw. Paula Hasslbäck, die gedurende al de jaren van zijn pastoraat zijn vertrouwde steun en toeverlaat was.

Jacques is op 14 augustus 1930 in Budel geboren en meldt zich op 17 september 1945 aan op het Missiehuis, het kleinseminarie van de Congregatie van de H. Geest, in Weert om aan de priesteropleiding te beginnen. Jacques doorloopt er zonder problemen de studiejaren, gaat in 1951 naar het noviciaat in Gennep om vervolgens vanaf 1952 in Gemert filosofie en theologie te studeren. Hij wordt op 20 juli 1957, samen met twee van zijn medebroeders (Paul Verweyen en Theo Kuypers), door Mgr. Bekkers priester gewijd in Budel.

Omdat Jacques een opvallend goed student is, wordt hij na zijn wijding door zijn overste meteen naar Fribourg (Zwitserland) gestuurd om verder te studeren. In 1959 loopt hij college aan de pauselijke universiteit in Rome.

Van 1960 tot 1969 treffen wij hem aan op het grootseminarie in Gemert als docent kerkgeschiedenis. Gedurende deze periode doceert hij ook aan het Theologisch Instituut Eindhoven.

Op 25 oktober 1968 verdedigt hij aan de universiteit van Nijmegen zijn doctorale thesis: “God in beweging”, een onderzoek naar de pneumatologie van Augustinus. Volgens vak-wetenschappers een doorbraak in het theologisch denken van die tijd. Jacques was dus doctor in de theologie, maar weinigen van zijn parochianen zullen daarvan op de hoogte zijn geweest.

Van 1969 tot 1977 is hij rector van het Missieklooster H. Bloed in Aarle -Rixtel en daarnaast lector aan de universiteit van Leuven.  Van 1977 tot 1981 treffen wij hem aan als pastor van de H. Hartparochie in Bergen op Zoom, waarna hij tot 1987 pastor wordt van de Ceciliaparochie in Veldhoven.

Zijn laatste pastorale werkterrein zal de Lambertusparochie in Someren zijn waar hij na een verblijf van 27 jaar in 2014 afscheid neemt en zich terugtrekt in zorgcentrum Eegelshoeve.

Als pastoor probeerde Jacques vooral de mensen in beweging te brengen, vragen te stellen en antwoorden los te weken. Op deze manier wist hij veel werkgroepen in het leven te roepen en ze in te schakelen in de pastorale activiteiten. Een belangrijke stelregel van hem was: “Mensen zijn belangrijker dan regels”.  Mensen zijn boeiend. De ontmoeting met hen is het mooiste aan het pastoraat. Als oogst van zijn activiteiten met vrijwilligers en werkgroepen ontstonden er meerdere boeken met gebeden, lezingen en liederen, te gebruiken voor vieringen bij diverse kerkelijke gelegenheden, voor jong en oud, en voor catechese. Wij kennen ze allemaal zijn boeken: Met de stem van je hart, Tot voorbij de nacht, Thematisch afgestemd, Hier gebeurt iets, Kinderen mogen het zeggen, enz. enz.  Op dit gebied was Jacques erg productief, hij was een gemakkelijk schrijver, zodat ook andere parochies ervan konden profiteren.

Jacques was een gastvrij man, zijn pastorie was een open huis voor iedereen en Paula, die gedurende 41 jaar hem terzijde stond, was hem hierbij een grote steun.

 Moge Jacques nu van deze gastvrijheid genieten bij God, in die nieuwe hemel en die nieuwe aarde, wat voor Jacques geliefde thema’s waren bij de verkondiging van de Blijde Boodschap.

Moge de Heer, die hij jarenlang met toewijding gediend heeft, hem genadig zijn.

Helaas moeten wij in besloten kring afscheid van pater Jacques Verhees nemen.

 

                                                                                           Namens het provinciaal bestuur, Piet Meeuws CSSp

Correspondentieadressen:

Mevr. A. Vos                             Mevr. P. Hasslbäck                              Congr. v. d. H. Geest

Gastelseweg 78                        Ter Hofstadlaan 291                            Spoorstraat 159

6021 GM Budel                         5711 VG Someren                               6591 GT Gennep

Share this article:

Door met lezen
171 Hits
Ga naar boven