Piet Loohuis

 

Niet geheel onverwachts maar toch wel plotseling is vrijdagmiddag 19 mei 2017 pater Piet Loohuis in Gennep overleden.

Piet is op 9 december 1941 in Eindhoven geboren. Na de basisschool ging Piet naar de mulo, waarna hij de handelsambachtschool door liep, waar hij zijn diploma boekhouden behaalde en in 1967 de HBS A voltooide.In 1968 schreef hij zich in op het Theologisch Instituut in Eindhoven, waar hij onze congregatie leerde kennen. Hij voelde zich tot deze congregatie aangetrokken en begon een jaar later met het noviciaat in Gemert.

Piet wilde later als missionaris gaan werken in Tanzania. Daarom kiest hij ervoor om de laatste twee jaar van zijn theologiestudie reeds in dat land te doen en vertrekt in oktober 1969 naar Tanzania. Hij komt terecht op het grootseminarie in Tabora. Zijn vakanties brengt hij door in het bisdom Morogoro, waar hij later zal gaan werken.

Ook al valt hij als enige blanke tussen al die Tanzaniaanse studenten erg op, Piet probeert zich, zo goed en zo kwaad als hij kan, aan te passen aan zijn nieuwe omgeving en heeft nooit spijt gehad van zijn keuze.

Op 3 juni 1972 wordt Piet in de St. Jan’s kerk te Valkenswaard door monseigneur H. van Elswijk, emeritus bisschop van Morogoro tot priester gewijd.

Piet wordt benoemd voor de missie van Kimamba, waar hij in het begin een eenvoudig bestaan leidt, maar er in de loop der jaren voor zorgt, dat hij een voorraadkamer heeft, waar van alles staat, wat elders in het bisdom niet te vinden is. Vanwege de slechte economische toestand van het land was er in die jaren in de winkels in de stad niet veel te krijgen.

Piet was iemand, die zich graag verdiepte in de bijbel en dit gevoel bracht hij over op zijn parochianen. Er was in het bisdom geen andere parochie waar zo veel bijbels verkocht werden als in de parochie van Piet. Naast bijbels en andere geestelijke boekjes verkocht Piet veel schriften en pennen aan de schoolgaande jeugd. Daar het winstpercentage op die artikelen in Tanzania vrij was, vond Piet 100% winst niet fout, terwijl hij het wel afkeurde als medebroeders hun Nederlands geld op de zwarte markt wisselden. Door dat te doen deden zij het land te kort en dat kon niet, vond Piet.

Hij maakte zelf ook uit aan welke acties en plannen van het bisdom zijn parochie wel of niet meedeed. Hij bepaalde zelf het beleid en de bisschop hoefde dat niet voor hem te doen. Dat dit niet in goede aarde viel, spreekt voor zich, maar daar Piet toen al tamelijk slecht ter been was, was hij niet makkelijk over te plaatsen. Toen er elders een parochie vrijkwam, waar je met de auto overal kon komen, greep de bisschop deze kans aan om hem te verplaatsen. Hij deed dit echter zonder eerst te overleggen met Piet en dat schoot bij hem in het verkeerde keelgat.      

Piet besloot naar Nederland terug te gaan en zich hier verder in de pastoraal in te gaan zetten. Om de pastoraal in Nederland te leren kennen, werd hij opgevangen door pastoor Jos Biemans in Valkenswaard. Vanaf die tijd zijn die twee hechte vrienden geworden, al heeft Piet zijn inwerkperiode bij hem niet afgemaakt.

In Tanzania zochten ze namelijk een econoom voor de filosofieopleiding in Moshi. Toen die vraag bij Piet werd neergelegd, ging hij daar meteen op in, een beslissing die hij korte tijd later erg betreurde. De sfeer van het seminarieleven was hij helemaal ontgroeid. Door dagelijks voor de studenten groenten te kopen op de markt, leerde hij de marktkooplui kennen en besloot iets op te gaan zetten om hen verder te helpen. De toenmalige bisschop van Arusha was het hiermee eens en gaf hem zelfs een stuk grond onder voorwaarde, dat hij hem niet om financiële hulp zou komen vragen. Piet had ondertussen voor een goede en getrouwe achterban gezorgd, dus begon hij met de opzet van het Jeugdcentrum De heilige Philippus Neri. Regelmatig kwamen er kennissen en jongeren uit Valkenswaard hem helpen bij het opzetten van korte cursussen, voor het installeren van computers en andere zaken.

 De verhouding met de plaatselijke leiding van de congregatie liep fout, daar Piet vond, dat hem onrecht was aangedaan. Op pogingen om dit probleem de wereld uit te helpen, is Piet helaas nooit ingegaan. Ook met de nieuwe bisschop liep het fout. Zo zeer zelfs, dat de bisschop hem het jeugdcentrum af nam, met het argument dat het centrum zich op het terrein van het bisdom bevond. De onenigheid met de toenmalige bisschop is zeker niet alleen Piet te verwijten.

Piet liet zich niet uit het veld slaan en begon opnieuw en bouwde het “AFRI-YOUTH DEVELOPMENT SERVICES”. Piet dacht het allemaal zo geregeld te hebben, dat het centrum na zijn vertrek door kon gaan. Helaas slaagde hij er niet in een geschikte persoon te vinden, die de leiding van hem kon overnemen. Iedere keer gokte hij op de verkeerde mensen.

Zijn gezondheid ging echter zo snel achteruit, dat hij -met pijn in het hart- gedwongen was naar Nederland terug te keren. Hier kwam hij meteen terecht in het verzorgingshuis Libermannhof, dat hij vaak het ‘gesticht’ noemde, omdat hij zich opgesloten voelde. Hij wilde terug naar Tanzania, ook al wist hij dat dit niet mogelijk was.

Piet was van tijd tot tijd niet makkelijk voor zijn omgeving. Niet alleen op het moment, dat hij vanwege ziekte op veel te jonge leeftijd afhankelijk werd, maar ook daarvoor al. Wanneer hem naar zijn mening onrecht was aangedaan, kon hij daar niet overheen stappen en weer op goede voet komen met de ander.

Dat hij door zijn verslechterende gezondheid zijn vrijheid moest inleveren, kon hij niet of maar heel moeilijk accepteren. Zijn suiker was van tijd tot tijd bijna niet onder controle te krijgen, daar Piet zijn eetgedrag ook niet onder controle kreeg.  Enkele maanden geleden werd hij getroffen door een tia, waar hij wonderwel vlug van genas, maar een tweede en derde volgden te snel en zeer waarschijnlijk is een vierde hem fataal geworden. We verliezen in Piet aan markante persoon, die voor zichzelf en ook voor zijn omgeving niet altijd de gemakkelijkste was. Piet, bedankt voor de wijze lessen, die je ons van tijd tot tijd voorhield en dat je nu mag rusten in de Vrede en in de Vreugde van de Heer.

We zullen afscheid van Piet nemen in een plechtige eucharistieviering in de kerk van St. Jan’s Onthoofding te Gemert op woensdag 24 mei om 11.00 uur. Vanaf 10.00 uur is hij opgebaard in de kerk en is er gelegenheid voor een laatste groet. Na de viering zal de begrafenis plaats vinden op ons kloosterkerkhof op het park van het kasteel te Gemert, dat alleen bereikbaar is via de brug bij de kerk. Parkeergelegenheid is er naast de kerk via de rondweg. Na de uitvaart is er een koffietafel in de zaal van “Dientje Wijn” Kerkstraat 9.

 Namens het provinciaal bestuur   

 J. Gordijn

 

Correspondentieadressen:

Mevr. E. Peels-Loohuis                                              Congregatie v.d.H.Geest

Slechtvalk 33                                                           Spoorstraat 159

5554 MA Valkenswaard                                             6591 GT Gennep

 

Jan Schiks
Klaas Hettinga
Ga naar boven