Simon van Niel

 

Op tweede kerstdag, 26 december 2018, rond half zeven in de avond is pater Simon van Niel van ons heengegaan. Sinds enkele weken verbleef pater Simon in ons verzorgingshuis  Libermannhof te Gennep.

In Amstelveen, waar hij jaren woonde, kwam het moment dat hij lichamelijk zwakker werd, meer zorg nodig had en dus moest verhuizen. Na een paar omwegen is hij bij ons gekomen in Gennep. Vanaf zijn vertrek uit Amstelveen ging zijn gezondheid steeds meer achteruit. Enkele dagen voor zijn dood heeft hij op eigen verzoek de ziekenzalving ontvangen in het bijzijn van meerdere medebroeders. Hij was die dag juist heel goed en was er zich van bewust dat het einde van zijn leven naderde. “Ik ben niet bang voor de dood” zei hij, en nam bewust afscheid van al zijn medebroeders.

Na de zalving sprak Basilia met hem via een mobieltje. Hij was niet in staat iets te zeggen, maar verstond alles. Ze konden beiden hun tranen niet bedwingen. Basilia is zijn trouwe huisgenote die hem vele jaren met veel liefde verzorgd en bijgestaan heeft en die op dit ogenblik toevallig op familiebezoek is in Brazilië.

Simon werd op 20 juni 1924 in Den Haag geboren in een familie van tuinders. Simon voelde zich al vroeg aangetrokken door het werk van missionarissen. In 1938 ging hij naar het kleinseminarie van de heilige Geest in Weert. Simon schreef in een verslag dat zijn ouders zijn keuze altijd hebben ondersteund. Door de oorlog verloor hij een jaar maar in 1946 maakte hij het kleinseminarie af.

In 1947 bleef hij een jaar in Gennep als voorbereiding op het religieuze leven. In 1950 legde hij zijn eerste geloften af en begon zijn verdere studies in Gemert op het Kasteel van de Congregatie.

Na de voorgeschreven  filosofische en theologische studies ontving hij op 20 juli 1952 de priesterwijding en was klaar om uitgezonden te worden. Hij had zijn keuze laten vallen op het Amazonegebied in Brazilië, maar in die tijd had je zelf niet veel te kiezen. Je werd gezonden naar het gebied waar de nood het hoogst was. Voor de jonge priester Simon van Niel werd dit het land Angola in Afrika. Voor zijn vertrek was er nog een voorbereidingstijd, waarin hij een medische cursus volgde die in zijn latere werk goed van pas zou komen. Hij had in Gemert ook nog bouwkunde gestudeerd en ging dus goed voorbereid op weg. Hij bleef ook nog 6 maanden in Portugal om Portugees te leren, de officiële taal van Angola. Zijn eerste plaats was de missie van Balombo, waar hij ook nog een inlandse taal moest leren om de mensen daar goed te kunnen verstaan. Hij zat in een gebied zo groot als de helft van Nederland en op zijn reizen was hij verpleger, tandarts en priester. Alles wat hij geleerd had kwam nu goed van pas. Hij verbleef 30 jaar in Angola, de mooiste en krachtigste jaren van zijn leven, en was werkzaam op meerdere missieposten, waar hij ook zijn kennis op het gebied van bouwkunde, die hij vroeger in Gemert had opgedaan, goed kon benutten.

In 1974 werd het mooie land Angola geteisterd door politieke onlusten als gevolg van de strijd voor onafhankelijkheid en een burgeroorlog brak uit, waardoor het voor de Europese missionarissen moeilijk werd om er te blijven werken en te wonen.

In december van dat jaar kwam Simon met pijn in het hart terug naar Nederland op vakantie, maar een terugkeer naar Angola zat er niet meer in.

Simon was de man niet om stil te blijven zitten en hij werd gevraagd voor het begeleiden van de Portugeestalige emigranten in Amsterdam. In december werd hij beëdigd als vertaler in de Portugese taal en zo kon hij vele mensen helpen bij de aanvraag van officiële verblijfsdocumenten. Van dit werk werd hij natuurlijk niet veel rijker, want hij kon het niet over zijn hart verkrijgen om veel te vragen van mensen, die het toch al zo moeilijk hadden. Hij heeft deze pastorale taak onder de Portugees sprekenden gedurende 6 jaar vervuld, een zware taak want er werd veel van hem gevraagd.

Maar ook hierna bleef Simon niet stil zitten. Hij nam de taak van rector op zich in “Bernardus”, een bekend verzorgingshuis in Amsterdam-West. Dit werk heeft hij 16 jaar gedaan. Toen achtte het bisdom de tijd rijp om Simon te vervangen door een jongere kracht en benoemde er een pastoraal werker.

Pater Simon had intussen de leeftijd van 73 jaar bereikt en mocht het voortaan wel wat rustiger aan gaan doen. In deze tijd bleef  hij wel hulp verlenen in de parochies in de buurt.

Gedurende de 40 jaar dat hij in Amstelveen woonde, was zijn flatje een zoete inval voor vrienden en bekenden, die hij in al die jaren om zich heen verzameld had. Zijn flat was klein, mede vanwege de vele souvenirs en heiligenbeeldjes die hij op zijn reizen verzameld had, maar er bleef altijd plaats om aan te schuiven aan tafel of/en te overnachten.

Dat is misschien wel de reden dat het hem zo zwaar viel, toen hij daar weg moest.

Pater Simon was een bijzonder mens, een beetje buiten het model van de doorsnee ordegeestelijke, een man met een groot hart en een luisterend oor voor iedereen. Hij sloot gemakkelijk vriendschap met mensen en velen zullen de vertrouwde pater Simon gaan  missen.

Pater Simon hield van reizen en vandaag, de tweede kerstdag, is hij dus aan zijn laatste reis begonnen en we nemen aan dat hij goed is aangekomen in het huis van de liefhebbende God, voor wie hij zich met hart en ziel heeft ingezet.

In de uitvaartdienst op donderdag 3 januari nemen we afscheid van onze medebroeder en u van uw broer en oom in de kerk van St.Jansonthoofding, Kerkstraat 2 te Gemert en we leggen daarna zijn lichaam te rusten op ons kloosterkerkhof te midden van zijn medebroeders. Vanaf 10.00 uur is er gelegenheid om persoonlijk afscheid van hem te nemen in de kerk. Na de begrafenis is er een koffietafel in restaurant ‘bij Dientje’ Kerkstraat 9 te Gemert. Parkeergelegenheid is er naast de kerk bereikbaar vanaf de Rondweg.

Namens het provinciaal bestuur

Bert van Tol

 

Contactadressen:

Fam. F. van Niel                                    Congregatie van de H. Geest

Punterstraat 2                                       Spoorstraat 159

8376 EH Ossenzijl                                  6591 GT Gennep

 

Jan Retera
Jo van den Wildenberg
Ga naar boven