Overleden Koos Noordermeer

Beste familie, medebroeders, zusters, medestanders, medewerkers en vrienden,

 

Op zondagmorgen 16 augustus 2015 is onze medebroeder pater Koos Noordermeer in alle rust van ons heen gegaan. Zijn overlijden komt niet geheel onverwachts. De laatste maanden ging zijn gezondheid snel achteruit en werd hij meer en meer afhankelijk van anderen. Op 6 augustus heeft hij in het volle bewustzijn het sacrament der zieken ontvangen.

Koos werd geboren op 15 juni 1924 in Loosduinen (Den Haag) als tweede kind in een gezin van acht kinderen. In september 1937 ging hij op aanraden van de pastoor naar het kleinseminarie van de Congregatie van de Heilige Geest te Weert.

‘Dat waren missionarissen en ik voelde wel voor avontuur en vreemde landen’, zo motiveerde hij veel later deze keuze. In september 1944 begon hij in Gennep zijn noviciaat, maar moest dit al na een paar weken onderbreken, omdat de Duitsers beslag gelegd hadden op ons huis. Na de oorlog begon hij zijn filosofieopleiding in Gemert. Daarna moest hij het afgebroken noviciaat opnieuw maken. Na zijn eerste professie, op 4 september 1948 in Gennep, ging hij opnieuw naar Gemert voor zijn studie theologie. Hij werd er op 22 juli 1951 priestergewijd. Een jaar later ontving hij zijn benoeming voor de Centraal Afrikaanse Republiek.

Helaas constateerde dokter ten Berge van het Franciscus ziekenhuis te Rotterdam, waar hij de medische cursus voor missionarissen volgde, een niersteenaandoening, die ook nog erg gecompliceerd bleek te zijn. Twee jaar lang kreeg hij het ene onderzoek na het andere en verbleef hij vele malen in het ziekenhuis.

Pas na twee jaar kreeg hij verlof om naar de missie te gaan. Vanwege zijn toch wat zwakke gezondheid werd hij nu benoemd voor Angola, en wel voor het kleinseminarie in het zuiden van het land, op 50 km van het huidige Lubango (het vroegere Sa da Bandeira). Daar zou het klimaat gunstiger zijn voor zijn gezondheid. In 1954 verliet hij Nederland. Hij verbleef eerst enkele maanden in Lissabon om Portugees te leren en vertrok daarna per vrachtboot naar Angola. Hij werd er leraar Latijn. Boeken waren er amper en zo typte Koos iedere avond zijn Latijnse teksten uit, die hij dan de volgende dag door de studenten liet voorlezen. Het lesgeven viel hem tegen, enerzijds omdat zijn kennis van het Portugees nog erg beperkt was, maar vooral ook omdat hij altijd gedacht had aan een leven als missionaris in een dorp.

In 1960 kwam Koos op vakantie naar Nederland en kreeg een grote teleurstelling te verwerken. Vanwege zijn zwakke gezondheid moest Koos op doktersadvies zijn missionarisleven in Angola opgeven. Wat nu, zo vroeg hij zich af! Hij kreeg een benoeming voor het seminarie van de paters Camillianen in Roermond, waar hij  leraar aardrijkskunde en Engels werd. Vervolgens werd hij in 1966 door de Provinciaal gevraagd om kapelaan te worden in de Fatima parochie in Weert. Maar al na amper een jaar werd hij door het bisdom benoemd als rector van een bejaardencentrum van de Camillianen  ‘De Wolfskoele’ in Vaals. Hij gaf er ook catecheseles op de middelbare school en hielp mee in de parochie. ‘Het was voor mij een glorietijd. Ik kon me weer uitleven’, zo staat te lezen in een interview.

Na enige jaren Vaals had het bisdom voor hem een pastoorspost in petto.

Zo kwam hij in 1978 in Altweerterheide terecht, een gemeenschap van 1100 parochianen. Zijn grote motto als pastoor was ’mensen bij elkaar brengen en verenigen’.

Koos hield veel van muziek en kon ook heel goed zingen. Overal waar hij werkte, in Angola, in Roermond en in Vaals richtte hij koren op.

In Altweerterheide deed hij niet anders, en ook daar kwam een goed zangkoor van de grond. Zingen en het oprichten van zangkoren hebben in heel zijn priesterleven een belangrijke rol gespeeld. Het was voor Koos een manier om mensen bij elkaar te brengen en te verenigen. In Altweerterheide was hij gedurende 21 jaar een goede en geliefde pastoor en daarna nog 2 jaar assistent. Als erkenning daarvoor ontving hij bij zijn gouden priesterfeest een Koninklijke onderscheiding. Dit feest in 2001 was tevens zijn afscheid van de parochie.

 

Hij kwam naar Gennep en woonde aanvankelijk in een van de flatjes naast ons verzorgingshuis Libermannhof, waar hij zich verdienstelijk  maakte voor de communiteit als koster van de kapel. Maar zijn gezondheid werd slechter en hij had meer zorg nodig en zo kwam hij in Libermannhof terecht. Hij werd er goed verzorgd. Toen hij echter steeds meer van zijn krachten moest inleveren, had Koos veel moeite de beperkingen, die het ouder worden met zich meebrengen, te aanvaarden en ook de verzorging die hij nodig had. Hij wilde graag grip op zijn leven blijven houden. Dat was voor het verplegend personeel soms best moeilijk, maar ook voor Koos zelf. Hij was er zich wel degelijk van bewust. Zo zei hij enkele weken geleden nog dat hij eigenwijs was en ‘dat ben ik al van kinds af aan’.

Na het ontvangen van het sacrament der zieken heeft hij nog maar zelden zijn bed verlaten. Zijn krachten lieten het niet meer toe. Hij is heel rustig en vredig ingeslapen.

 

Wij verliezen in Koos een medebroeder, die ik karakteriseer als iemand die sober leefde, weinig voor zich zelf nodig had en zijn zakcent liever gaf aan zijn broer Nico, die nog steeds als missionaris  in Brazilië werkzaam is. Zijn levensverhaal, misschien voor sommigen toch min of meer onbekend, is een verhaal van ups en downs, maar wel een verhaal van iemand met een groot geloof, die zich met hart en ziel ingezet heeft voor de mensen die aan zijn zorgen waren toevertrouwd, in Angola, in Roermond, in Vaals en in Altweerterheide.

 

Koos, namens je familie, je medebroeders en al die vele mensen voor wie jij je hebt ingezet,  dank voor wie je was. Moge je rusten in de vrede van de Heer.

                                                                                                             

 

Namens het Provinciaal Bestuur

 

 

Martin van Moorsel CSSp.

                                                                                                                            

 

Op vrijdag 21 augustus zullen we afscheid nemen van onze medebroeder Koos Noordermeer. De uitvaartdienst zal plaatsvinden in de kapel van Libermannhof  (Spoorstraat 157,  6591 GT Gennep), aanvang 10.30 uur. Daarna zal rond 12.30 uur zijn lichaam te rusten gelegd worden op ons kloosterkerkhof op het kasteel te Gemert.

Na de begrafenis is er een koffietafel bij het restaurant ‘Bij Dientje’, Kerkstraat 9, Gemert, schuin tegenover de kerk.

 

Fam. L Badouse                                                                                              Congregatie van de H. Geest

Neulstraat 36                                                                                                  Spoorstraat 159

5492 DC St. Oedenrode                                                                              6591 GT Gennep

 

Jan Andriessen
Overleden Cor Kok
Ga naar boven